Κάθισμα. χος δ΄. Κατεπλάγη ωσήφ
 ναβόησον Δαυΐδ, τς παροσα ορτή; ν νύμνησα φησίν, ν τ βιβλίῳ τν Ψαλμν, ς θυγατέρα θεόπαιδα κα Παρθένον, μετέστησεν ατήν, πρς τς κεθεν μονάς, Χριστς ξ ατς, νευ σπορς γεννηθείς· κα δι τοτο χαίρουσι, μητέρες κα θυγατέρες κα νύμφαι Χριστο, βοσαι· Χαρε, μεταστσα πρς τνω βασίλεια.

(Φώναξε δυνατά προφήτη Δαβίδ, ποιά είναι η σημερινή εορτή; Είναι εκείνη που δοξολόγησα στο βιβλίο των Ψαλμών, ως θυγατέρα, παιδί του Θεού και Παρθένο. Αὐτήν μετέφερε στις αιώνιες μονές ο Χριστός, που γεννήθηκε απ’ αυτή χωρίς σπορά. Γι’ αυτό και χαίρονται μητέρες και θυγατέρες καί νύμφες Χριστού ψάλλοντας· Χαίρε εσύ που μεταφέρθηκες από τη γη στα άνω βασίλεια.)
Κάθισμα χος α΄. Τν τάφον σου Σωτήρ

πάντιμος χορός, τν σοφν ποστόλων, θροίσθη θαυμαστς, το κηδεσαι νδόξως, τ σμά σου τχραντον, Θεοτόκε Πανύμνητε, ος συνύμνησαν, κα τν γγέλων τ πλήθη, τν Μετάστασιν, τν σν σεπτς εφημοντες, ν πίστει ορτάζομεν.